Türkiye’de ve dünyada estetik operasyonlarının yükseliş grafiğine bakacak olursak sanıyorum görselliğe ne kadar önem verildiğini fark ederiz. Televizyonlarda ve gazetelerde gördüğümüz yüzler ‘ideal’ erkek ve kadın tiplemelerinden oluşuyor. Popüler kültürün etkileri tüm bayanları sıfır bedene indirmek üzere programlanırken, erkekleri bile bakımlı olmaktan metroseksüel tanımlamalara kadar davranışlarını düzenler oldu…

Bu yapılanlar ne kadar doğrudur, ne kadar yanlıştır bilemiyorum. Bildiğim nasıl göründüğümüzün algıyı etkilediği. Bu sebeptendir ki Kuzey Amerika’da iş başvurularında fotoğraf istenmesi yasal değildir.

Türkiye’de ise durum farklı.

Fotoğrafınızı görmek istiyorlar. Buna engel bir yasa da yok.

Öyleyse başvurunuza koyacağınız fotoğrafın, yansıtmak istediğiniz imajla doğru orantılı olmasına özen göstermelisiniz. Doğal halinizde bir fotoğrafınızı koyun demek değildir bu. ‘Doğal hal’ ne demektir, bunun anlaşılır bir anlatım olduğunu da zannetmiyorum. Doğal hal kimisi için tshirt ve güneş gözlükleriyle poz vermekken, bir diğeri için hiç gülümsemeyen bir yüz ifadesi olarak da karşımıza çıkabilir.

‘Benim zekâm mı önemli görüntüm mü önemli? Bu ne biçim iştir. Ne kötü anlayıştır.’ diyorsanız, belki söylediğinizde haklısınız ama bu gerçek hayatta yaşananları değiştirmiyor. Kendimize kız ya da erkek arkadaş seçerken kişinin hoşlandığımız bir görüntüye sahip olmasını isteriz. Öyle değil mi? (Lütfen değil demeyin, her insanı etkileyen bazı görünüm ve davranış özellikleri vardır.)

Bazen sosyal ortamlara girdiğimizde bir grup insanla rahatça sohbet edebilirken, bir grup insanla da ilk bakışta hiç anlaşamayacağımızı fark ederiz. Kişinin yüz yapısı, konuşma tarzı, hareketleri bize bazı sinyaller verir. Bu sinyalleri nasıl algılıyorsak, bu algılarımız doğrultusunda bir ‘ilk düşünceye’ sahip oluruz.

CV’inizde bulunan fotoğraf aynı şekilde etki eder. Sadece fotoğrafınıza bakılarak, uyuşma ihtimalinizin az olduğu algısı uyanırsa karşı tarafta, iş görüşmesine dahi çağrılmayabilirsiniz.

Olmaz demeyin. Olur.

Diyelim fotoğraf engelini aştınız. CV’iniz de uygun. İş görüşmesine çağrıldınız. Görüşme yaptığınız yöneticiyle ‘uyum’ yakalayamadıysanız, allami cihan olsanız o işi almanız zordur.

Öyleyse, eski mankenlik günlerinizden kalma fotoğraflarla iş başvurusu yapmayın. Suratı asık, hiç gülmeyen bir ifadesi olan fotoğrafı CV’inize koymayın. Eğlence masasında çekilmiş ama sizin en sevdiğiniz fotoğrafınızı CV’ye yerleştirmeyin.

Her şeyden önce düşünün. Profesyonel bir ortamda, profesyonel bir kariyere sahip olmak istiyorsanız, profesyonel bir görünümü tercih etmelisiniz. Rahat bir ortamda yaratıcı bir pozisyon arıyorsanız, ‘profesyonel ama rahat kişilik’ algısını da yaratabilmeyi becerebilmelisiniz.

Eğer fotoğrafınızın uygun olup olmadığına karar veremiyorsanız, birkaç profesyonele sorun ‘bu fotoğrafım sizde nasıl bir duygu uyandırıyor’ diye. Aldığınız cevaplar size tio verecektir.

‘Bir fotoğrafın bu kadar önemi de olur muymuş canım’ diyerek akıntıya karşı kürek çekerek zaman kaybetmemenizi öneririm. Algıları değiştirmek çok güç ama yönlendirmek elinizde.