Bu arada, “yenibirben08″ adının ne kadar umut taşıdığını da gözardı etmemek gerek. Ben okuyunca, “2008 yılında daha önceki zamandaki gibi olmak istemeyen bir kişi” diye anlıyorum. Umarım, umut ve iyimserlik doludur. (Umut zaten kendi içinde iyimserlik taşır)

Yaratıcılığı hep sanatsal ya da inovatif anlamlarla bağdaştırıyoruz, belki yanlışımız buradadır.
Aslında, yaratıcılığın tanımı bana göre; benimle yaşayan insanların hayatını ve kendi hayatımı (öncelikli olarak) kolaylaştıracak ve (ek olarak) güzelleştirecek davranış/çalışma/yaşama metotları/koşulları geliştirmek. Dolayısıyla yaratıcılığın hem çalışan (iş tanımları ve pozisyon dahil olmak üzere) hem de çalışmayan insanlar için varolduğuna inanıyorum.

Bu, profesyonel açıdan bakarsak, işyerinde işleyen bir sistemi bozup daha kullanışlısını yaratmak olabilir. En basitinden, kağıt işini azaltacak yeni ve hızlı bir ödeme şekli getirmek gibi (yaptım, oradan biliyorum)…
Özel hayatta, değer verdiğiniz insanlara kolaylık yapmak veya kendi hayatınıza yer açmak olabilir. Cuma günü öğle arasını kahve içerek geçirmek yerine internetten ev alışverişini yapıp, akşam alışverişle uğraşmadan doğruca istediğiniz yere gidebilirsiniz (yapıyorum, oradan biliyorum)…

Saat 18.30′da Levent trafiğine girdiğinizde binmiş olduğunuz vasıtadan inip, metroya binip 2 durak sonra Zincirlikuyu’da inerek trafikte kaybedilecek 40 dakikayı geri kazanmaktır yaratıcılık. Hatta o trafikte yürümektir!

Kabul, bunlar büyük örnekler değiller, ancak işin aslı şu ki, yaratıcı olmak herkesin harcı değil. Çünkü bunu yapmak için belli bir efor sarfediyorsunuz. Çok basit te olsa, üzerinde düşünmeniz gereken bir mekanizma var.
Ve iyi haber; Herkes bu kadar çok düşünmek istemiyor!

İşyerleri belki %100 yaratıcılık beklemiyorlar, ancak belki kastettikleri şey “iş akışını kolay hale getirecek taze bir bakış açısı” da olabilir. Bu açıdan bakarsak belki istekleri anlam kazanacaktır.
Ancak, organizasyonun değişikliğe toleransı ve buna ne kadar hazır olduğu burada çok önemli. Aksi taktirde “eski köye yeni adet” getiremez, eski hamam’daki yeni tas olarak kalırız.

Öte yandan, bizim “risk avoidence”ı yüksek bir kültüre ait olduğumuz düşünülürse, bence yaratıcılığın bu denli kısır olmasının nedeni de rahatlıkla çözülebilir.
Videoda anlatıldığı gibi, çocuklarımızın üstünü başını kirletmelerine kızar, en ufak hareketlerinde “uslu dur” der, 20′li yaşlarının ilk çeyreğine kadar sürekli kontrol altında tutarsak, o saatten sonra söz konusu bireyden yaratıcılık konusunda nasıl randıman bekleriz? 24 yaşında olmama rağmen annem daha 1 ay öncesine kadar motorsiklet almama muhalifti. Gelin de çıkın işin içinden…

Bu da epeyce uzun bir yorum oldu. Birileri okur umarım =)

http://www.worldbank.org.tr/WBSITE/EXTERNAL/COUNTRIES/ECAEXT/TURKEYEXTN/0,,contentMDK:20280274~pagePK:141137~piPK:141127~theSitePK:361712,00.html

Belki de bu tür girişimleri farklı alanlarda da artırmak gerek…

Dünyanın her yerinde yaratıcı fikirlerin destek bulması büyük bir çaba gerektiriyor. Ama bazı ülkelerde, sunulan imkanlar, yatırımcı sayısı daha yüksek. Bu da o bölgede yada ülkede yaşayan insanların düşünce yapılarıyla yakından alakalı.

Örneğin ABD’yi ele alalım. Yaratıcı bir fikri olan insan sayısı yüz binlerce. Bunların küçük bir yüzdesi yatırımcı bulabiliyor, diğerleri çabalamaya devam ediyor.

Türkiye’de ise henüz yolun başındayız belki ama son yıllardaki atılımların önemli olduğu kanaatindeyim. Örneğin, yaratıcılığı teşvik eden okullar, çocuklar için bilim merkezleri var. Bunlar çok değerli çalışmalar. Kendi işini kurmak isteyenler içinse KAGIDER gibi kuruluşlar var. Bildiğim kadarıyla, en yeni iş fikirlerini destekliyorlar. (Ama elbette her kurum, elindeki kaynaklar doğrultusunda destek olabilecektir.)

Insanlar, başarısını kanıtlamış insanları dinlemeyi tercih ediyorlar. Bu doğru. Ve bu dünyanın her yerinde geçerli bir durum. Bir bilgiye sahip olmak yetmiyor. Bilgiyi satabilen pastayı kapıyor. Ya oyunu oynamak gerekir, yada oyunun kurallarından daha güclü olmak.

Paranın değerli olduğuna inanıyorum. Ve eğer hedeflerimizi gerçekleştirmek için ilk önce para sahibi olmamız gerektiğini düşünüyorsak, bu hedefe odaklanmakta yarar görüyorum.

Mesajımı yanlış vermiş olmayayım. Yaratıcılığınıza inanıyorsanız, kendinizi küçümsemeyin, kendinize haksızlık etmeyin, kendinize bahaneler yaratmayın. Yaratıcılığınıza yapacağınız en büyük kötülük bu olur.