Kriz konusunda Londra da mba yapan bi öğrenci olarak (2/3 bitti sayılır ) bi de ing.işlet bitirdim. yarımda economist sayılırız. İzninizle biraz kendi düşüncelerimi yazmaya çalışacağım ama cidden hedefe odaklanarak yazmak zor zaten sosyal bilim 2*2 =4 değil. Yazılarım yanlış anlaşımaması temennisiyle…kendi görüşlerimi belirten nacizane fikirlerimdir.

Krizin patlak vermesini olağan kapitalizmin döngüsü olarak zaten görüyor ve biliyoruz. her on yılda bir oluşuyor ve olaya müdahil olan devletlerin çabalarıyla

(Hamdolsun Teğet geçtii Oley!!!! demiyolar en azından ciddiler ve dalga geçmiyolar)

bir sektör desteklenerek krizden aşılıyor.

Bir önceki kriz mortgage etc. desteklenmesi ile aşılmış izlenimi veriyor çünkü bu kriz in asıl patlak yeri mortgage ise bunun kullandırılmasında bir hata var gibime geliyor.

Avrupada baktığımızda kriz çok sert hissediliyor.
Türkiye ye tatile geldim insanlar kanıksamıslar krizleri.
Kültürün etkisi olabilir mi var bence atıf yapayım fatmanur ablanın kore de ki uçak kazalarına…(Blog u biraz okudum Abla dedim ama ne diyeyim 24 yaşındayım. Gencim yakışıklıyım dinamiğim dibçik gibiyim:D)

Asıl konuya dönersem krizin olmasının sebebi insanların buna inanması.Ve şüphesizki capitalın para kazanma isteği
zaten paranın dini imanı milliyeti etc hiç bir şeyi yok kriz parası olana çok buyuk imkanlar sağlamakta. kolay para
Bizim strategic planning hocası john rooney’in tespitine yer vermek istiyorum Şöyle demişti” arkadaşlar eğer ben geçen sene oxford st. çıkıp Lehman Brothers batacak deseydim beni direkt akıl hastanesine kapatırlardı.yani şunu diyorum ki yürüyen merdivende herkes solda duruyorsa sağda durmanızın bir manası yok (stand on the right!!!)

İnsanların olaylar karşısındaki ortak tutumları

kapitalistlere göre olması gereken bir olgu kriz sonucunda etkin ve verimli olmayan firmaların darwin in doğal seleksiyonuna göre elenmesi kendilerini bu duyguyla tatmin ediyolar ve kişisel huzur duyuyolar. buna gülüyorum çünkü sıra yine marks a geliyor sistem kartelleri besliyor daha sonraki gelen yıllarda diseconomies of scale den pat kriz.bir sürü örnek var.

ingiltere merkez bankasından çalışmış uzman economist peter hocama bakınız diyordu bugün kü zenginlere dünde zengindiler fakirler de dün de fakirlerdi bu konuya fatmanu abla katılmayacak bir marketing ci olarak duyar gibiyim ne diyorsun murat sen ya diyor şimdi bana ve google örneğini verecek yıl 1997 ve bir otomabil garajında başladı uzun yolculuk gooogle marka — diesel —-
yarattığı markalar pr çalışmaları şirketlere kazandırdığı paralar şüphesiz ki marketing de büyük ve sevdiğim bir bilim.(p. kottler. principles of mk)

genel le yapıyorum Ünlü filozof şöyle diyor genellemelerin hepsi yanlıştır hatta bu bile…

hiç bir şeye kara ya da ak demiyorum gri diyorum.

ama oyunu kurallarına göre oynamak lazım.So

enjoy the capitalism

yanlış anlaşıldıysam özür dilerim kendi çabımda bir şeyler yazmaya çalıştım blog sahibine bana bu imkanı verdiği için teşekkür ediyorum saol fatmanur abla varol
kolay kolay bir şeyler yazmam ben gaza geldim.

Şimdi de aynı fikirdeyim. Görüşmemiz o saniye biter.

http://hbswk.hbs.edu/item/6045.html

http://hbswk.hbs.edu/item/6045.html

“İnsanlar, hayalleri olmadan yaşayamaz” derler.
Bu belki tecrübesizlik ya da (cahilce) cesaret olacak, ama kendimi 2009 yılında kendi işine sahip bir insan olarak hayal ediyorum. Kriz ne kadar kötü geliyor olursa olsun, denemekte fayda var.
Bu durumda, elimdeki parayı kaybetmeyi, umudumu kaybetmeye yeğliyorum.

Uğur Abi’nin dediğine katılıyorum; Bir IT firmasında çalışan arkadaşım “iş değiştirmek istiyorum, ama şu kriz döneminde göze alamıyorum” deyip duruyor. Onun böyle düşündüğünü gördükten sonra içimden orada bulunmasının ne ona ne de şirkete hayrı olduğunu düşündüm.
Olumsuz hava getiren insanları uzaklaştırmak krizle başa çıkmanın başka bir yolu olabilir…

Medya zaten olumsuzluk ve belirsizlikle beslenir. Finansal Kiralama şirketinde çalıştığım dönemlerde öğrendim. Eğer seçim yaklaşmışsa, medyanın yatırımları artar. Sonra sürekli belirsizlik ve olumsuzluk satılır. Böylece ayrıntıyı öğrenmek için gazete satın alınır. Ulusal medyada da, yerel medyada da durum aynı.

Gelelim kriz sırasında davranış biçimine… Düşünmek, çözüm üretmek (dikkat: fikir yaratmak demiyorum), bu çözümü detaylandırmak ve ÇALIŞMAK.

Endişeye kapılmayı çok doğal karşılayan arkadaşlara da sözüm var. 2000 Kasım – 2001 Şubat krizi sırasında iyi yönetilmiş bir şirkette çalıştım. Önceki konumlama sayesinde kriz sonrasında maaşı artıran ve ikramiye veren sayılı kuruluşlardan birindeydim. Ben bile eleman çıkarttım. Sürekli krizden bahseden, yarın ne olacak psikozuna giren, etrafını sürekli olumsuz duruma getiren bir elemanı gönderdim.

Bırakın kriz psikozunu, Fatmanur’un son paragrafını uygulayın.