-Saygı duyulacak kadar paranın olması
-Kilit noktalarda tanıdıklarının çok olması
-Önüne çıkabilecek engelleri aşmak için sağlam bir arkanın olması

Şahsen benim başarı dediğim adamları araştırdığımda bu gibi özelleiklerini görüyorum:)

Evet, şu dönem dış faktörler çok etkin. İşe alımlar bir çok şirkette durdurulduğu gibi işten çıkartmalar da devam ediyor. Az da olsa işe alımlar devam ediyor ancak… Her halukarda, bu dış etkenler hayatın sonu değil ama. Korku dolu günler yaşamaktansa, bu dönemde daha yaratıcı düşünüp, kendimize farklı iş kolları arayabilir, daha önceden fırsatımız olmayan alanlara el atabiliriz. Polyannacılıktan ya da pozitif düşünmekten bahsetmiyorum. Bahsettiğim şey, kendimizi olayların, ortamların, farklı alanların, başarılı olup olmayacağımızı bilmediğimiz işlerin içine atmak zamanı… Ancak bu şekilde ilerleyebiliriz. Bu sürecin kolay olacağı anlamına gelmiyor, aksine çok zorlu bir süreç ama korku dolu, çaresizlik içinde olduğumuz hissi çok daha yıpratıcıdır. Bu zamana kadar başarı elde ettiğinizi söylüyorsunuz, bundan sonra da başarı elde edersiniz. Hayatlar da ekonomik dalgalanmalar gibidir, her yükselişin bir inişi ve tekrar yükselişi vardır.

Gerald Ratner’in The Rise and Fall and the Rise again isimli kitabını okumanızı tavsiye ederim. gerçek yaşam hikayesidir. http://tinyurl.com/create.php

İnsanlardaki iş hayatındaki başarı kendisi ile ilgili olduğu kadar dış faktörlere de bağlı.Hele günümüz ekonomik krizi de ele alınınca dış faktörlerin daha da ağır bastığı bir dönem içindeyiz.Her ne kadar donanımlı olsanız dahi bu dönemde görüşmeye çağrılmıyorsunuz.Üst düzey bir Yönetici olarak 22 yıllık iş tecrübeme rağmen (ki CV mi gönderip incelerseniz ne demek istediğimi çok daha rahat anlatabileceğim diye düşünüyorum) 7 aydır iş bulamamaktayım.Sanırım vasıflarım biraz ağır geliyor insanlara.Ücretten bahsetmiyorum.Ücret ikinci planda.Zaten bugüne kadar hiçbir işyeri ile ücret konuşmadım.Onlar taktir ettiler.Aslında profesyonelliğe aykırı ama benim için önce iş tatmini ve çalışma mutluluğu gelir.Varsın 3 kuruş eksik olsun diye düşünmüşümdür.Cuma günleri “Allah kahretsin yine hafta sonu geldi”,Pazartesi günü “Oh be iş” diyen sayılı insanlardanım…
Ama yine de iş yok…
Onun için düşüncelerinize katılmakla birlikte,işin şu an dış faktörlerin etkisinde olduğunu düşünüyorum.
Sevgiler,Saygılar
Süha KEÇECİ

Hiç uumadan yaklaşık 14 ay çalışınca başarılı olunduğu hesabını yapanlar var mı, merak etmiyor değilim. Ancak günde 8saat çalışan birisi olarak, bunun ortalama 3 saatinin verimli olduğum zamana ayırırsam, çok kabataslak yaklaşık 13 senede başarıya ulaşıyorum. Bu da erkek bir birey olarak en verimli dönemlerime denk geliyor. Ancak bilginin sınırı yok, başarı hikayelerim hiç bitmemeli…

Şans tabiki çok önemli bir faktör başarıda, ama şansı olmayan birisi daha çok çalışarak bir başarı elde edebilir. Ama bu başarının derecesi, şanslı insana kıyasla girdinin daha çok olmasından dolayı daha alt seviyede olabilir, ama yine başarıdır. Şans ile 10.000 saatlik çalışma veya çalışma arasındaki ilişki ve orantı bence bu şekildedir.

Doğal yetenekle de çalışma ilişkilidir diye düşünüyorum. Eğer doğru koltukta oturuyorsak, motivasyonumuz artar ve daha çok ve verimli çalışabiliriz veya tersi.

Bence baskın faktörler büyük oranda doğal yetenek ve küçük oranda şans gibi gözüküyor. Çalışma bu iki faktörden etkilenen alt faktör ama her zaman baskın çalışmaymış gibi gözüküyor.

Bu arada, önceki yazımda da söylediğim gibi “istemek, hırslı olmak, motive olmak, sonuç odaklı olmak” başarının vazgeçilmezleri ama bunları kitabı okumasam bile doğal yetenek dahiline almak isterim. Bu tüm bireysel gözüken faktörler bir takım çalışması söz konusuysa diğer önemli iletişimsel faktörleri de yanına alacaktır diye düşünüyorum.

İnsan kaynakları politikaları kurumsal şirketlerde bile daha çok dahili işlemekte; eğitimler, performans gibi. Bizim ortaya attığımız konu ise işin harici tarafıydı. Yani başvuran değerlendirme ve işe alım.

Ben şahsen yurtdışında da iş görüşmelerine gittim, Türkiye’de de en az 60 firmayla görüşmüşümdür. Sistem hep aynı işliyor. Karşınıza ya bir insan kaynakları “memuru” çıkıyor, ya da operasyonel işlerden başını kaldıramayan bir İK Müdürü. Birşeyin altını çizmek istiyorum, biz şu anda insandan konuşuyoruz ve bu insanlar da kendilerini İK’cı olarak tanımlıyorlar. İK’nın harici tarafında insan nerede bana gösterebilir misiniz? Ben size söyleyim İK’nın harici tarafı “iyi günde, kötü günde” yine şirkettir. Şirket çıkar ve kriterlerine göre bir eleme olur. Assessment Center’da veya face-to-face’de değerlendirirler, sonra tamam sen git, biz seni alacaksak zaten cebine telefon açarız, almazsak da işe kabul olan kişi imza atıncaya kadar bekler, iş garanti olunca sana hayır deriz derler. Çünkü şirket insandan önemlidir harici İK’da. Dahili İK’da eğitimlerde de outsourcing yapılır. Çünkü şirkette gerçekte insandan anlayan, bu konuda eğitimli İK’cı yoktur veya çok azdır.

Peki, harici İK insan odaklı olsa ve iyi işlese ben nasıl başarıya ulaşırım?

Bana Assessment Center veya face-to-face görüşme geri beslemesini o İK departmanı yapsa, benim o kadar yolu tepip; zaman, para, efor harcayarak oraya geldiğimi unutmayıp bunu yapsa, ben de derim ki evet şu konularda eksiğim, o yüzden bu iş olmadı. Kendi eksik noktalarımı geliştiririm ve bir daha bu hatayı yapmam ve sonuçta birgün başarıya ulaşırım.

Gördüğüm kadarı ile “başarı” tanımında anlaşamıyoruz.

“Torpil” örneğini veren arkadaşlar acaba “torpilli” olanları başarılı mı görüyor?
IK’cıları suçlu ilan edenler. Onlar iyi olsa, siz başarıdan başarıya mı koşacaksınız? (Hemen soracağım, “hangi başarıya?”)
“Melek yatırımcı” arayanlar… Melek yatırımcının sizden ne beklediğini zannediyorsunuz?
10,000 saatin kaç yıl yaptığını hesaplayan var mı acaba…

Önce “başarı”yı tanımlamak gerek.

Bir link daha vermek istiyorum. Burada bir video göreceksin, Sir Ken Robinson’un. Benim çok etkilendiğim bir konuşma bu. Tam anlamıyla ilham verici…

http://kariyeryolculugu.com/blog/2008/05/29/her-sirket-yaratici-yetenekleri-ariyor-ama-cogu-standart-sistemlerle-ise-alim-yapiyor/