Bir de belki başarının sadece iş hayatında başarılar elde etmek olmadığını farketmekte de fayda vardır. Belki de kendini tanımanın bir yolu da bu dengeyi olabildiğince sağlayabilmekten geçiyordur.

Yeri gelmişken bir alıntı daha yapmak isterim. Geçen gün Peter Drucker ile ilgili bir makale okudum. Mealen şöyle demiş Drucker: “Yaratıcı olmak istiyorsanız bir çocuk yetiştirin. Aksi takdirde sadece orta yaşlı, saygın bir profesyonel olmak sizi sıkıcı bir insan olmanın ötesine götüremeyecektir.”

Teşekkür ve saygılarımla,

Hande Arcan

DOĞRU:Ceo’lar karizmatik oldukları için Ceo olmazlar, Ceo oldukları için karizmatik ve marka olurlar.

Kişinin yaptığı işlerden finansal fayda sağlaması ve bunu artan oranda sağlaması, o kişinin değerini iş dünyasında artırıyor demektir. Alanında “isim” yapmış bir kişidir. Ya da popüler terimiyle bir nevi “marka” olmuştur.

Bugünün başarılı isimleri “marka olmak için yola çıkıyorum” diyor mu? Ben de doğrusu rastlamadım. (belki Hülya Avşar dışında, o kendini megastar falan ilan etmişti galiba)

Kişisel marka konusunda görüşümü yukarıda zaten belirtmiştim. Şimdi anlatacağım ise “kişisel marka” gibi geyik bir kavramın gündem itibariyle (ki bu gündem uzun zamandır devam ediyor) ele alınacak en son kavramlardan bir tanesi olduğudur. Kariyerciler her zaman çağın ötesinde olduklarını zannetseler de, uzun vadede kariyerlerinin neleri beklediğini görmekten acizler. Hala bugünü konuşuyorlar, anglo sakson orjinli bir morfinin etkisiyle kariyerlerinin uzun vadede tehlikede olduğunu analiz bile edemiyorlar, hala “basit” şeyleri konuşup avunuyorlar.

ARKADAŞLAR!! Uyanın lafı sadece az eğitim görmüş kişilere değil sanırım. Duyarsız olmaya devam edersek bu yorumları yazamıyacak kadar kötü ruh halleri de kapıda bizi bekliyor.

Ana konumuz kariyer ise kişisel marka gibi spesifik ve bize toplam bir getirisi olmayacak konuları tartışmaktansa, kariyer konusunu ekonomi, istihdam sorunu, kriz ve bunların nedeni olan ulusal ve uluslararası politikalar konularına çekmek, bu konulara yoğunlaşmak ve bilinçlenmenin hem bize bir getirisi olur, hem de yüksek eğitim almış kişiler olarak bu konularda yetersiz kişileri bilinçlendirmenin sorumluluğunda olmuş oluruz.

Bu kadar mı benciliz ya? Bu kadar mı “benim kariyerim iyi olsun ama ülkeye ne olursa olsun”uz ya?

Eleştirmekten, bulunduğumuz zor duruma baş kaldırıp çözüm bulmaktan mı korkuyoruz ey okumuş tayfa?? Akıllıyız ama bir o kadar da toplumsal duyarsız ve bencil miyiz ya?

Kariyer konusunu her konuya bağlarken, bize kariyer platformunu sunan politikaları, regulasyonları neden konuşmaktan, eleştirmekten korkuyoruz? Bunları konuşmak tabu mu yoksa işimize mi gelmiyor? İtibarımız mı zedelenir kariyerimize ilişkin bu ana konuları konuşursak?

Herkes zannediyor ki bu toplumda sadece eğitimsiz kişiler uyutulmuş. Evet. Geri kalan eğitimli kişiler de morfinlenmiş, onlar hem baygın hem de daha da kötüsü… hiçbirşeyin “tam” bilincinde olmadan bu morfinden zevk alıyor, kolunu bile kıpırdatmıyor.

Konu kişiye gelince, burada güzel bir nüans yakaladım ben aslında. Birey kendini ürün olarak görmek istemiyor. Minimalist yaşam tarzlarına dönmeye başladığımız bu günlerde Fatmanur’un bakış açısını destekliyorum. Birey yaptığı işi iyi yapar, iyi de pazarlamayı başarırsa, zaten piyasada bir değeri oluşur. Kişileri marka olarak göremiyorum, meslektaşlarım alınmasın:))

Şimdi bu yazıyı okudum. Bana daha yakın geliyor. Bir işte daha iyi olmak için atılan adımla, marka olmak çabası uğruna atılan adım arasında “hayat felsefesi” açısından da fark var. Biri kendini geliştirmek için çabalıyor, diğeri sadece marka olmak yani değerini yükseltmek için.

Görüyoruz ki çalışanlar için tek değerli şey para değilmiş. İş tatminiymiş öncelikle. Eğer hayatın gerçeği buysa, insanlar anlamlı şeyler yapmayı arıyorsa, o zaman marka olma sevdasıyla hareket etmek bu tatmini azaltabilir. Başarılı olmak için doğru adımları atmayı öğrenmek gerekir. Ama başarı sadece marka olduğumuzda bize başarı olarak geri dönmez.

Bir marka değerinizin olması demek, finansal değerinizin olması ve kuvvetli olması demek. Bu anlamda Ali Saydam’ın Hülya Avşar bile marka değildir dediği örnek aklıma geldi birden. Çünkü kendisini bir marka yönetildiği gibi yönetmiyor diyor. Acaba Hülya Avşar kendini ürün olarak görmeyi reddediyor olabilir mi? Bunun da ötesinde marka olsa ne olur olmasa ne olur. Avşar, istediği başarıyı elde etmiş, etmeye de devam ediyor. Kişisel fikrim, insandan marka olmayacağıdır. Insanlar başkaları tarafından yönetilen ürünler değildir. Biz kendimizi yönetebiliriz.

Teşekkürler bu paylaşım için.

nasıl algılanmak istiyorsanız öyle davranırsınız varsa görünmeyen özelliklerinizi ön plana çıkartırsınız, işte size kişisel marka.

bence marka olunduğu zaman illa da ülke çapında faaliyet göstermenize gerek yok, kendi arkadaş çevreniz için bile marka olmaya gayret edebilirsiniz.

marka olma çabasının sonucu sadece ticari faaliyetler olmayabilir.

yazıda marka olma çabasının, insanı kendi doğasından uzaklaştırdığı vurgulanmış, bu olsa olsa kötü bir marka olabilir.