Comments on: Tatmin Duygusu ve İş İlişkisi

By: Eğitişim Kariyer Enstitüsü

Eğitişim Kariyer Enstitüsü — Fri, 09 Oct 2009 08:31:16 +0000

Bazen hobiniz işimiz haline döndüğünde eski büyüsünü kaybedebiliyor. Çünkü artık sevdiğiniz şey, aynı zamanda para kazanmak zorunda olduğunuz iş oluyor. Sevdiğiniz işi profesyonel olarak yapmak her daim mutlu olacağınızı garantilemiyor.

Elbette, çizgiyi iyi tutturmak gerekli. Yoksa her hobimizi işimize çevirirsek yapacak hobimiz kalmayabilir.

By: cihan

cihan — Thu, 08 Oct 2009 21:14:02 +0000

enteresan bir nokta su tahmin edememe olgusu. sartlara uyum sagliyoruz nasilsa

By: Pınar

Pınar — Thu, 08 Oct 2009 12:51:29 +0000

Evet şu hobinin işe dönme konusuna gönüldem katılıyorum. Ben hobim olan mücevher tasarımını işim yaptım. Bana zor geldi.
Tasarlamaktan çok yönetmek zorunda kaldım. İşin başına birini koyabilecek kadar da verimli bir iş olmadı doğrusu, kaa kara düşündürüyor. Henüz 2 yıllık bir geçmişi var, öğrenme sürecidir umarım. sizlere iyi düşünmenzi tavsiye ederim. kendi işini yapmak her işi yapmak, sevmedim, işin muhasebesine bakmıyorum diyemiyorsun.

By: Hasan Demir

Hasan Demir — Thu, 08 Oct 2009 12:46:39 +0000

Büşra’nın dediklerine katılmamak elde değil. Belli bir seviyeye gelene kadar bazı cefalar çekilmek zorunda ki sefasını sürebilelim. Eğer istediğimiz buysa çekeceğiz gibi. Niye hep İstanbul peki? Niye kimse Bursa İzmir Ankaraya taşınmaz da hep ordakiler buraya gelir? (bende İzmirden geldim de:) İş imkanı az, parası da az diye geldim. Hayat tarzı ise tam benim istediğim gibi. Bir gün dönücem. O zamana kadar tarzım bu olcak.

By: Zeynep Dogan

Zeynep Dogan — Thu, 08 Oct 2009 12:43:03 +0000

Bizler zaten çalışmak için yaratılmamışız bence. Öyle olsaydı herkez daha az çalışıp daha çok para kazanmanın yollarını aramazdı. Naçizane görüşümdür. Böyle düşündüğümden hayatımı işime adamış olmadım hiç. Kendi çapımda çok başarılıyım. Sadece dünya çapında tanınmıyorum. İstediğim birşey de değil. Dışsal faktörler (takdir) beni ilgilendirmiyor. Dokunduğum insanlara faydam olduğunu biliyorum, bu yetiyor.

Günümüzün ‘hızlı meşhur olun’ böylece bol para kazanın düşünceleriyle çelişiyor biliyorum.

By: Büşra AKDOĞAN

Büşra AKDOĞAN — Thu, 08 Oct 2009 12:34:06 +0000

Sevgili Yeşim
Artık bir çok insanın, fabrikalardan küçük ofislere kadar çoğu işyerinin cumartesi günleri de (en azından yarım gün) çalıştığını hatırlatmak isterim Yani söylemek istediğim sevdiğiniz işi yapmanız sizi mutlu etmez ama sevmediğiniz işi yapmanız ya da işyerinizi sevmemeniz günümüzde artık işten geriye çok az vakit kaldığından ve vakitsizlikten dolayı tüm deşarj yolları tıkandığından mutsuz olmanıza sebep olabilir.

By: Yeşim

Yeşim — Thu, 08 Oct 2009 09:43:31 +0000

Bakış açımı değiştirdi bu yazı sanki, ben hala hayattan tek tatminin sevdiğim işte çalışmak olduğunu düşünüyordum, huzursuzluğumun sebebi de bu.

Yukarıdaki yorumdaysa zamansızlıktan yakınılmış. Bu da büyük şehirlerin tipik sorunu. Trafikte takılmak 2,5 saat işten eve geliş vaktini neredeyse 21.00′a çeker oldu. Korkunç:))

Sonra düşündüm, haftasonları ne güne duruyor dedim. Hayatımızı biz kendi seçimlerimiz doğrultusunda yaşıyoruz. Ne istiyorsak onu yaşıyoruz. Neden vazgeçemiyorsak, onun sonuçlarına katlanıyoruz

By: Büşra AKDOĞAN

Büşra AKDOĞAN — Thu, 08 Oct 2009 06:12:57 +0000

Tatmin duygusunu sadece iş yerinden beklemek ve karşılılığını alamamak güzel bir tespit olmuş. Ancak sorun sanırım burada değil.

“Hayattan tatmin arıyorsak, dostluklarımıza ve ailemizle olan ilişkilerimize önem ve değer vermemizi söylüyor mutluluk üzerine yapılan araştırmalar.” İşte sorun burada. Ailenizle, sevdiklerinizle ilgilenmeye vaktinizin kalmaması. Kitap okumaya, haftasonları eğlenmeye maddi ve manevi müsait halde olmamak. Hiçbirimizin hayatında sadece “iş” yok ama bir çoğumuzun tüm enerjisini ve zamanını “iş” alıyor. İşte bu sebeple kişinin yaptığı işi sevmesi önemli.

By: Erhan

Erhan — Wed, 07 Oct 2009 19:18:20 +0000

Bence bir insanın yaşamsal durumları (evlilik, çocuk, yanlış yönlendirci kişiler) sevdiği işi yapmamasında bir bahane değil. İnsan hayatında her zor durumda 5N1K’yı uygulayıp, biraz da yaratıcılığını kullanıp bu durumdan kurtulabilir. Eğer bunları yapmaksızın, çabalamaksızın, çıkış yolu bulmaksızın istemediğimiz işleri yapıyorsak tembeliz demektir. Bize de ruhunu satmışsını doğal olarak yapıştırırlar. Well said!

By: Kenan

Kenan — Wed, 07 Oct 2009 11:32:58 +0000

Merhaba, bu blogu uzun zamandır takip ediyorum. Bir çok profesyonelin yazdığı yazıdan daha faydalı buluyorum. İçten, laf olsun diye yazılmamış öğütler. Buradaki yazıda olduğu gibi. Bende sevdiğim bir işte çalışmıyorum yaklaşık 2 senedir. İstedğim gibi bir iş yok burada malesef. Yurt dışından dönmüş olmam belki de hataydı. Emin değilim. İş ortamım tatmin aradığım bir yer olmaktan çıktı. Yurt dışında alanımdaki uzmanlarla irtibat halindeyim ve uluslararası bir proje takımına kendimi aldırdım. Müthiş zevk alıyorum. Bu bana ilerde başka kapılar açar mı bilemiyorum, ama kendime fırsat yaratabiliyor olmak bana yetiyor.

By: S.T

S.T — Wed, 07 Oct 2009 10:03:50 +0000

Geleceği tahmin etmek gerçekten güç. Sanki Türkiye’de biraz daha güç. O yüzden umut toplumu olmak durumundayız, kader toplumu olmasakta

By: Hasan Demir

Hasan Demir — Tue, 06 Oct 2009 12:08:04 +0000

Fatmanur hanım,

Kariyer dediğimiz şey bir hayat tarzı demişsiniz. Çok başarılı bir ifade. Nasıl bir hayat tarzı istediğimizi farkettikten sonra kariyer seçmek daha mümkün oluyor. Kolay değil belki ama daha bilinçli yapılabiliyor.

Tebrik ederim.

By: Mehmet Ortaç

Mehmet Ortaç — Tue, 06 Oct 2009 11:20:36 +0000

Örneğin;

Ben aşık olduğum ve bu dünyada yapacağım tek iş dediğim halkla ilişkiler sektöründe çalışıyorum. Kısa bir çalışma geçmişim olsa da bu süreç içerisinde mesleğimden beni nefret ettirebilecek yerlerde çalıştım. Peki şimdi ben neyi mi satmış oluyorum?

Maalesef işinin ehli olmayan insanların zaman zaman yönlendirmeleri ile yanlış yollara sapabiliriz. Bu tezi çürütebilecek birçok kişiyi bu hanımefendinin karşısına çıkarabilirim.

By: Aslı

Aslı — Tue, 06 Oct 2009 10:20:57 +0000

“Bireyin sevdiği şeyleri yapmak için zaman harcaması kişiyi tatmin eder. Bu tatmini hayatımızda sadece çalıştığımız yerden beklemekse, bir noktada tıkanıp kalmamıza neden oluyor.” İşte olay bu bence.
Tüm tatminsizlikler, böyle büyük laflar bu durumu göz ardı etmekten kaynaklanıyor.

By: Aslı Kaynarca

Aslı Kaynarca — Tue, 06 Oct 2009 09:10:41 +0000

Mutluluğu ve hayattan tatmini sadece işimizde aramak gerçekten insanı depresyona sokabiliyor. Aynı şekilde işimizde mutlu olmamakta insanı depresyona sokabiliyor. Katlanabilir bir iş olması (beklentiye göre değişir) ve hayattan tatmin duygumuzu tek bir şeye bağlamamak kesinlikle önemli. Çok sevdiğimiz bir işte çalışsak bile.