Soruna gelirsem:

İnovasyon ilk 500′deki şirketlerde şirket içi yapılmakla beraber outsourcing de yapılmaktadır. Bu şirketlerde yaratıcı fikri ortaya çıkaran bir çalışan, inovasyon takımında yer alabilir de, yer almayabilir de. Yer alsa bile bir inovasyon takımının sadece bir üyesi olabilir. 5. postumu hatırlarsan inovasyon = yaratıcı fikir + uygulama demiştim, bu bağlamda ilk 500′de olan şirketlerden inovatif bir kişinin çok zor çıkabileceği anlaşılır, çünkü yaratıcı fikir ona ait olsa bile uygulamasını yani inovasyonun 2. ayağını tek başına gerçekleştirmiyordur. Bu yüzden bazı girişimcilerin dışında inovatif sıfatı sadece şirketlere verilebilir, çünkü şirketler bünyesinde hem yaratıcı fikir çıkar hem de uygulanır.

Bazı girişimci dehalar bir şirketten bağımsız olarak yaratıcı fikri çıkarma ve onu uygulama yeteneğine sahiptirler, işte böyle adamlara inovatif diyebiliriz.
Daha da açarsam böyle adamlar beyninin her iki lobunu da hemen hemen eşit seviyede kullanma potansiyeline sahiptirler. İnovatif biri sağ beyinli olamıyacağı gibi, sol beyinli de olamaz. İngilizce tabiriyle “whole brained” kişiler yani sağ ve solu eşit kullanan kişiler hem sağ ile yaratıcı fikir çıkarabilir hem de sol ile bunu uygulayabilir.

Endüstriyel yaratıcılık ise, olayı sanatsal ve hatta bilimsel yaratıcılıktan ayırmak için kullandığım bir tabirdir. Endüstriyel yaratıcı bir kişi, ilk 500′deki bir şirkette yaratıcı fikir üretip bunu inovasyon takımına paslayan da olabilir, bu şirkete girişimci olarak dışardan fikir üretip satan bir kişi de olabilir. Yani endüstriyel yaratıcı kişi, sadece fikri ve en fazla iş modelinin bir bölümünü oluşturur, inovasyonun 2. ve önemli ayağı olan uygulamaya girmez.

Tanjan beyin gece klübü, bar, ambiyans vs. örnekli deneyimsel pazarlama konusunda da şunu söyleyebilirim. Eğer gerçekten o ambiyans konsepti “benzersiz” ise bir inovatif yaklaşımdan söz edilebilir. Tanjan Bey’in genellediği gibi değil yani durum Murat. Yoksa New York Broadway’de bir gece klübündeki en son eğlence konseptini İstanbul’da bir gece klübüne kopyalarsanız, müşterileriniz bunu daha önce görmediklerinden tabiki paraları saçabilirler. Önemli olan ürün / hizmet / süreç / pazarlama yöntemi / politika / eğlence konsepti.. her neyse… bunların fikirlerinin yaratıcı, özgün, benzersiz, orjinal ve özellike “yeni” olmasıdır. İşte o zaman deneyimsel pazarlamayı inovasyona terfi ettirebilirsiniz.

Yaratıcı fikir + Uygulama = İnovasyon

Fikir ve uygulama kopya etme + Uygulama = Fırsatçılık (TR’de en çok bundan var, çok guru sanılan adamlar da dahil)

Yaratıcı fikir + Uygulayamama veya başkalarına uygulattırma = Endüstriyel yaratıcılık

Birçok inovatif proje yaptım ama bu projelerden küçük bir yüzdesi yatırımcılar tarafından onay alabildi. Diğerleri o yatırımcıların subjektif yaklaşımları yüzünden eridi gitti. Düşündüm, o yatırımcı acaba tüketici kitlesinin yüzde kaçını temsil ediyor, belki %20 belki %30, bilinmez. Ama tümünü temsil edemiyeceği kesin. Gölde milyonlarca balık var, ve içlerinden bir balık çıkıyor ve: “Hayır kardeşim, bu projeye ben yatırım yapmam diyor”. Sizin burada yapacağınız bir yatırımcı buluncaya kadar kapı kapı dolaşmak, bu da hem zaman hem efor alıcı birşey. Red veren bir yatırımcının subjektif yorumu o girişimciyi umutsuzluğa sürüklememeli, girişimci göldeki milyonlarca balığa ulaşmak için kısayolları aramalı bence.

Bir girişimcinin -eğer internet background’u da varsa- yapacağı en akıllı şey, ülkemizdeki örümcek kafa motifini taşıyan bu yatırımcılara dert anlatıp zaman kaybetmektense, milyonlarca balığa doğrudan internette ve yatırımcı almadan, herhangi bir yatırımcı subjektifliği engeli olmadan ulaşmaktır.