Blog Yazarken Tutukluk Yaşayanlara İki Sır

Iki haftadır başlayamıyorum.

Bir çeşit tutulma hali sanki!

Başlamam gereken proje oldukça zevkli. Üstelik ne yapmam gerektiğini de gayet iyi biliyorum. Tek yapmam gereken başlamak. Ve ben başlayamıyorum…

İşin diğer botyutuysa bir dolu mesaj alıyorum. Soruların bir kısmı kariyerlerinde ne yapmak istediklerini bilenler ama bir türlü harekete geçemeyenlerle ilgili. Bir diğer mesajlar bloga yazacak yazı bulamamaktan yakınanlardan…

Bu yazı blogları olan ama yazacak konu bulamıyorum diyenler için. Aynı öneriler kariyerinde ne istediğini bilenler ama bir türlü başlangıç yapamayanlar için de geçerli. Bugün sizleri çok iyi anlıyorum ve size test edilmiş çözümlerim var. Çünkü bugün projeme başlangıç yaptım. Buyrun.  Size 2 hedefe koşma önerisi…

1. Bildiklerinizi unutun ve isyan edin!
Sabah 6.00 da uyandım. Üstelik sabahın 3.00’ünde uykuya dalmıştım.

Tekrar uykuya dalmakla kalkıp çalışmak arasında sıkışıp kalıyorum. Zor bir karar değil mi?! Bir flip charta projenin ana ayaklarını yazıyorum. Fikirleri beğenmiyorum. Flipchartım bitiyor. O da fikirlerimi beğenmiyor anlaşılan.

Etrafta duran pastellere atlıyorum.

Renkleri içimi gıcıklıyor biraz da neşemi getiriyor. Bir A4 kağıdına kırmızının ateşini atıyorum. Anlamı olan bir çizgi değil, niye yaptığımı bende bilmiyorum. Sonra aklıma 1980’li yılların sonu geliyor. Hayatımın zor bir döneminde karakalemle yaptığım portrelere takılıyorum.

Portreler ve yüzlere verdiğim ifade öyle çok şaşırtıyordu ki beni, bir nevi hayranlık duyarcasına o portrelere tekrar dalıyorum. Hatırlıyorum portreleri çizerken kendimi nasıl kaybettiğimi; resme odaklanmış, dünya umrumda değil bir durum…bir çeşit uyanıkken rüya görmek gibi sanki. Hayatına, işine istediğin şekli verebildiğin haller yani. Bu duruma Macar asıllı Csikszentmihalyi “Akış” diyor. Akış, yaratıcılığı anlamak isteyenlerin başucu kitabı…

Fikirler tekrardan gelmeye başlıyor. A4’ler yardımıma koşuyor.

Konu bulmakta sıkışıyorsanız, üzerinde çalıştığınız konudan uzaklaşın. Farklı hayallere dalın. Bir arkadaşınızı arayın, başına gelenleri dinleyin. Elinizin altında bir kitaptan bir kaç paragraf okuyun. Bir nokta gelecek ki fikirler tekrar akmaya başlayacaktır. O zaman elinizde ki herşeyi bırakıp sadece fikirlerinizi kağıda dökmeye bakın.

2. Mükemmelliyetçi düşüncelerin üzerine çarpı koyun.
En iyi yazılardan birini çıkarmam gerekiyor düşüncesi bazen bilinçaltına yerleşir. Bilmeden elimiz projeye gitmez. Fikirler üremez. Kendinize koyduğunuz başarı barı çok yüksektir ve sizi hareketsiz bırakır.

Masaya oturun.

Bilgisayarınızın başına geçin.

Google Docs’u açın. (Ya da eski jenerasyonsanız Word’ünüzü açabilirsiniz!)

Konunuzla ilgili aklınıza gelen ilk şey neyse onu not edin. Konunuzla ilgili durma halindeyseniz, aklınızdan o an ne geçiyorsa onu yazın.

Oradan devam edin, fazla düşünmeden, doğru yazıp yazmadığınızla pek ilgilenmeden. Kelimeleri dökün. Sonra bakın, içinden biri ya da ikisi ilham veriyor mu?

Akıştaysanız, harika.

Akışa giremediyseniz,1 numaralı öneriye dönün.

Ilgili yazilar:

Fatmanur Erdogan, Hürriyet Daily News and Economic Review, Thriving on Flow and Challenge