Kariyer Yolculuğu

Şirketlerin çalışanlar için kariyer planlama programlarının olması çalışanları motive eden, şirkete bağlılığını ve işinde verimliliği cesaretlendiren bir sistemdir.

Kariyer Geliştirme programları ile iş hayatınıza yeni ufuklar eklenebilir…Uluslararası bir şirkette çalışıyorsanız “expat” olarak grubun yurt dışı şirketlerinden birine transfer edilebilir, lokal bir şirketteyseniz kariyerinizde yükselmenize imkan verecek yolları görebilirsiniz.

Unutmamak gerekir ki kariyer planınızı ne yöneticiniz ne de İnsan Kaynakları istediğiniz şekilde ele alabilir. Onlar size yön göstermekte yardımcı olabilecek mentorlardır. Elbet yöneticileriniz kariyerinizde ilerlemeniz için çabalar ama yönünüzü siz çizmediğiniz sürece olduğunuz yerde sayabilirsiniz.

Bu ne demek?

[Kafanızı karıştırmak gibi olmasın ama şimdi size iki adet birbiriyle çelişen bilgi veriyor olacağım. Cevap vermekten çok düşünmenizi ve soru sormanızı teşvik etmesi amacıyla…]

Bu demektir ki Kariyer Planınızı kimse sizin adınıza yapmaz. Kariyerinizin nereye gitmek istediği konusunda sizin bir düşünceniz, fikriniz yoksa olduğunuz yerde saymanız olası olabilir!

Gelin görün k, bilim adamları kariyer planlaması diye birşey olmadığını söylüyorlar. Dolayısıyla biz mi kariyerimizi planlıyoruz yoksa kariyer mi bizi buluyor sorusuna Kaos Teorisiyle cevap veriyorlar. Ne varki çoğu insann kariyerinin şansa bağlı geliştiğini bildirdiğini söyleyen Avustralyalı iki psikologun yaptığı araştırmanın sonucu Journal of Vocational Behavior dergisinde yayınlandı. Inanması gerçekten güç sonuçlar. “Kadercilik yada şans işiyle hayat yürümez” diye şartlandırıldığımızdan, hayatta sürekli hedeflerle çalışmaya alıştığımızdan “kontrolün bizde olmadığını kabul etmek” kolay değil. Herşeyi “kendi çabamızla başardığımıza” inanmak daha bir güç veriyor bizlere…

Başarılı olabilmek için çaba gösterme sorumluluğu her zaman kişiye aittir.Fırsatları araştırmak, arkasından gitmek, yardım istemek, görüş almak, alternatiflerin neler olduğunu bulup, bunları değerlendirmek sizin işiniz! Ve belki de en önemlisi önümüze çıkan fırsatları yakalayabilmek…

Şirketlerde kariyer planları genelde kısıtlıdır. Bu yüzden kariyerinizi sadece kurulmuş formal planların eline bırakmaktansa farklı alternatifleri de her zaman araştırmak ve gerektiğinde değerlendirmek önemlidir.

Kariyerinizin tıkanmaması için sürekli yenilenme ve öğrenme esastır. Kendinize yatırım yapın. Şirketiniz mümkün kılıyorsa, eğitim programlarına katılın. Bu tip imkanlar sağlamıyorsa, kendiniz öğrenme ortamlarınızı yaratın.

Her zaman sadece bildiğiniz konularda eğitim almaktansa, yan alanlara da kaymayı deneyin. Yeteneklerinizi tek bir alanda toparlamaktansa genişletin. Bir konuda uzman olmanız, odaklanmayı ve başarıyı getirir. Birden fazla konuda yetenekli olmanız, gerektiğinde değişimi daha rahatlıkla ve özgüvenle yapma özgürlüğünü verir.

Save to del.icio.us

Digg This!

Technorati Links

Stumble it!

reddit

İş dünyasının, politikanın ve eğlence dünyasının önemli isimlerini bir araya getirmekle ünlü University of California, Santa Barbara , Kaliforniya’da yaşadığım yıllarda The Body Shop’ın kurucusu Dame Anita Roddick’i de misafir etmişti. Sadece ürün konseptiyle değil ayrıca kendi duruşu ve stiliyle de doğal bir görünümde olan Roddick, The Body Shop’un kuruluş hikayesini Ben&Jerry’s dondurmalarının sahibi Ben Cohen’in sunduğu bir konferansta anlatıyordu.  

İstanbul’da oturmuş bu bilgileri yazarken ‘wow, şu genç yaşımda ne kadar çok özel tecrübeler edinmişim’ dedim kendi kendime. Oysa Santa Barbara’da yaşadığım yıllarda bu tecrübeler günün akışının bir parçası gibi geliyordu. Sebebi de başarılı insanlara ve bilgiye ulaşmanın ‘ulaşılmaz’ olmamasıydı. Eminim Hollywood’da aktör olmak isteyenleriniz varsa ‘başarılı insanlara da, bilgiye de’ ulaşmak hemen hemen mümkün değil gibidir. Yine de Amerika’da başarılı insanları dinlemek istediğinizde,  tek şansınızın 1000 dolarlık katılım ücretini ödemek olmadığını ya da ‘önemli bir isim’ olmanız gerekmediğini söylememde yarar var. 

Roddick, annesinin mutfağında başka bir arkadaşıyla oturmuş spagetti yerken aklına çevreci kozmetik ürünleri satma fikri geliyor. İtalyan bir ailenin kızı olan Roddick, çok sevdiği spagetti’nin o gün daha bir tatlı geldiğini söylüyordu. ‘Kim bilirdi ki, bir mutfak masası etrafında kıkır gülerek fikir jimnastiği yaparken ortaya atılan bir fikrin bugün devasal bir şirket haline geleceğini?’  

33 yaşında ilk dükkânını açan Roddick, geri dönüştürülebilir kutular içine yerleştirdiği sabunlarını, o zamanlar fazla bulunmayan ‘küçük kalıplar’ halinde satmaya başlar. Her ne kadar çevreci bir yaklaşım yakalamak istese de, başlarken geri-dönüştürülebilir kutular kullanmasının tek sebebi çevreci ürünler satma aşkı değil, yeterli finansmana sahip olmamasıdır. Küçük dükkânında aşağı yukarı 15 ürünle başladığı bu yolculuk, ürünlerinin beğeni toplamasıyla Brighton’dan diğer bölgelere de yayılmaya başlar. 

Bazı kaynaklara göre ‘franchising’ kelimesi ilk olarak Anita Roddick’in eşi Gordon Roddick tarafından ortaya atılıyor. The Body Shop şubesi açmak isteyenlerin aile yakınlarından sonra halktan kişiler tarafından da ilgi görmesi, her ne kadar günümüzdeki franchasing uygulamalarından o zamanlar biraz farklı olsa da, şube sayısının artmasına neden oluyor. 

Reklam uygulamalarına inanmayan Roddick, en iyi reklam ‘ürününüzü tavsiye eden müşteriler’ yoluyla olur felsefesiyle yola çıkıyor. Yani itibar ve tavsiye. Yazdığı blog’da bir Harvard mezununun The Body Shop’un USA’de tutunabilmesi için ciddi bir reklam harcaması yapması gerektiğini söylemesinin arkasından şirketinde Harvard MBA’li kesinlikle çalıştırmayacağını ilan eden Roddick, Amerika’da da bilinen reklam mecralarını kullanmadan başarısını kanıtladı. Perakende sektöründe mağaza vitrinlerini reklam alanı olarak kullanmasıyla da bir döneme imza attığını söyleyen Roddick, kendi inandığı yöntemden vazgeçmeyerek bilinen kuralları yıkabilmenin önemini bir kez daha gösterdi. 

Girişimciliğin ‘survival’ yani bir hayatta kalma savaşı olduğunu söyleyen Roddick, yaratıcılığı da körükleyen etkenin işte bu yaşam savaşı olduğuna dikkat çekiyor.  

Günümüzde 50 ülkede 2000 üzerinde mağazası ve 77 milyon müşterisiyle The Body Shop bir başarı öyküsü.  

Başarıyı aynı zamanda ‘kaderimi yönlendirmek’ olarak tanımlayan Roddick, 10 Eylül 2007 Pazartesi günü Sussex’de hayata veda etti.

Save to del.icio.us

Digg This!

Technorati Links

Stumble it!

reddit

Dün gece spontane birşekilde arabaya atlayıp, Sapanca’da Club Lale Otel’e dinlenmeye geldim. 30 Ağustos’u sakin, güzel manzaralı bir ortamda geçirmek için. Güzel ortamlarda iş yapmak beni mutlu ediyor.

Kahvaltımı, göl kıyısında Sarah McLahlan ve Holly Cole müziği eşliğinde yaptım. İçim açıldı. Kendimi mutlu, huzurlu ve yaratıcı hissettiğim bir mod’a girdim. Her sabah yaptığım gibi, tüm online gazeteleri teker teker okumaya başladım. Bu benim sabah ritüelim. Kahve ve gazeteyle güne başlamayı seviyorum. (kahve yudumlamayı sevenlerdenim, içmeyi değil aslında)

Sıra Hürriyet gazetesini okumaya geldi. Ekonomi yazarlarının yazılarını bitirdikten sonra, Prof. Dr. Osman Müftüoğlu’nun sağlık köşesine gözüm ilişti. Sol navigasyonda yanıp sönen yarı çıplak kadın fotoğrafları öyle itici ve rahatsız ediciydi ki, birden içinde bulunduğum sosyal ortamla bağdaşmaz bir hal aldı. Özellikle Müftüoğlu’nun resmi ve asaletiyle yan yana gelmesi de işin cabası!

Hürriyet kelebek bölümünde tercih edilen flash kadın görselleri ya göğüs yada bel altını hizmete sokmuş! Hürriyet sayfasında olduğumu bilmesem yanlışlıkla porno bir sayfa açtığımı düşüneceğim. Hürriyet’e sorsam niye bu görsel kirlilik diye, eminim “halk bunu istiyor” der. Moda çünkü. Demokrasilerde halkın istediği olur güya ya. O mesele! Halkın hangi kesiminin ürününüzü almasını istediğiniz ticari bir seçim elbette. Ama ben bu kesimin zaten “gazete okumadığını” biliyorum. Çıplak resimlere bakmasını istediğiniz adama Ertuğrul Özkök okutturmaya çalışmak mümkün müdür bilemem. Ertuğrul Özkök okuyan bir insana da “çıplak kadın” resmi dayatmak da ne kadar akıllıca onu da bilemem.

Düşündüğüm şey ise, Türkiye’de bu alanda güzel bir niche pazarın olduğu. Bu niche pazar, Hürriyet, Zaman, Referans ve Dünya gazetelerinin karışımı bir haber gazetesi okumaya meyilli. Medya çevresine ve girişimcilere tio vermesi dileğiyle…

Save to del.icio.us

Digg This!

Technorati Links

Stumble it!

reddit

Üniversiteden mezun olduktan sonra genelde birçok gencin düşüncesi bir şirkette çalışmaya başlamak ve kariyer çizgilerine bu şekilde yol vermek oluyor. Oysa bazı gençler üniversite sıralarında ruhlarında girişimciliği hissediyor, fikir buluyor ve kendi şirketlerinin yöneticileri olarak yollarına devam ediyorlar.

Girişimci ruhunu ateşlemek isteyenler için benim şu ana kadar duyduğum (ancak şu an itibariyle web sitelerinden doğru düzgün bilgi alabilmenin pek de mümkün olmadığını düşündüğüm) iki kuruluş var. Bu yılın başlarında çalışmalarına başlayan Endeavor ve Kadın Girişimcileri destekleme derneği KAGIDER.

Endeavor min 200 bin dolar ciro potansiyeli olan girişimlerle ilgilendiklerini belirtiyor. Endeavor Türkiye Genel Başkanı Didem Altop Ekonomist dergisine verdiği bir demeçte kurumun temel amacının bilgi vermek olduğunu söylüyor. Altop girişimciliği şöyle tanımlamış: “ Bir manav açanda girişimcidir, Google’ı yaratanlarda.”

KAGIDER ise kadın girişimcileri cesaretlendiriyor. Girişimci olamayı planlayan gençleri eğitimden iş kurma sürecine kadar destekliyor. Bu programlara katılan dostlarımdan bir tanesi, şu anda tasarladığı takıları daha başarıyla pazarlamayı ve işini geliştirmeyi başardı.

Girişimci bir ruhunuz varsa, kendi işinizi kurmayı ertelemeyin. Genç Girişimci Geliştirme Merkezi bu konuda girişimci olmak isteyenlere destek veriyor. Eskiden başarılı bir iş kurabilmek için deneyim çok önemli deniyordu. Ancak 21. yüzyılda gelişen teknolojiler ve cesaretli gençlik sanıyorum bu deneyimi başka şirketlerde değil kendi şirketlerinde edinmeyi daha doğru buluyor.

Girişimcilik, ülkelerin gelişmesinin en önemli etkenlerinden biri. Daha çok sayıda ve büyük başarılara imza atacak girişimcilerimizin yetişmesi için 25-34 yaşındaki girişimcilerin hareket etme zamanı. Istatistiklere göre girişimcilerin çoğu bu yaşlar arasında oluyormuş.

Sabancı Üniversitesi Yönetim Bilimleri Fakültesi Öğretim üyesi Doç. Dr. Dilek Çetindamar yine Ekonomist dergisine verdiği demeçte girişimcinin sahip olduğu özellikleri şöyle sıralıyor: Enerjik Olmak, Stratejik Bakış, rekabet, gelişmeye göre yeni plan yapabilmek, planlama ve organizasyon başarısı, ticari odaklılık ve yetkinlik.

Bu özellikler bende de var diyorsanız, yada bu özelliklerinizin henüz farkında değil ama başarılı bir girişimci olacağınıza inanıyorsanız, vakit kaybetmeden kolları sıvayın.

Save to del.icio.us   Digg This!   Technorati Links   Stumble it!   reddit