Kariyer Yolculuğu

Network dediğimiz zaman, alanında isim yapmış, genelde bizlerden yaşca büyük, başarılı ve ünvan sahibi isimlerle network yapılması gerektiği algılanır. Ama her insan girişken değildir. Her insan her ortamın insanı da değildir. Network yapabilmek belli bir sosyalliği gerekli kılar. Belli bir diplomasiyi ve sosyal farkındalığı gerektirir. Belli ortamlarda olmaktan hoşlanmayı ve gerektiğinde tanımadığınız insanlara yaklaşıp, konuşacak konu bulabilmeyi gerektirir.  

Bazısı konuşacak konusu olmasa dahi tanımadığı insanlarla sohbeti sürdürebilir. Bazısı sohbet edebildiğini zannedip, konuşacak konusu ilginç olmasa da karşısındaki insanla ‘network’ yaptığını zannedip, imajını zedeleyebilir. 

Benim şimdi sizlere başka bir tavsiyem var. 

En güzel network bence doğal yapılabilen network’dür. İnsanın kendini fazla zorlamadan, doğal gelişen sohbetlerde elde edilendir.  

Lisede yan yana oturduğunuz sınıf arkadaşlarınızdır. Aynı sınıfın havasını kokladığınız, aynı ‘abuk esprilere’ saatlerce güldüğünüz dostlarınızdır. 

Üniversite sıralarında birlikte ders çalıştığınız arkadaşlarınızdır. Derslerinize giren profesörlerinizdir. Yaptığınız tez çalışmalarında destek aldığınız farklı alanlardaki doçentlerinizdir. 

Çalışma hayatınızda birlikte aynı proje üzerinde çalıştığınız takım arkadaşlarınızdır. Şirketinizin idari kadrosunda bulunan, orta ve üst düzey yöneticilerinizdir. 

Sivil Toplum kuruluşlarında görev yaptığınız, gönüllü olarak belli bir amaç ve vizyon için bir arada bulunduğunuz arkadaşlarınızdır. Ayna amaca hizmet veren, benzer dilden konuştuğunuz, konuştuğunuzda sizi hisseden değerli dostlarınızdır. 

21. yüzyıl’ın teknolojik gelişimleri farklı network’ler kurmanıza da izin veriyor. Blog’lar buna en güzel örnek. Blog yazmak, takip etmek, blog yazılarına katılımcı olmak, blogcular buluşmalarında bir araya gelmek… yeni gençliğin en büyük network araçlarından da bir tanesi aynı zamanda.  

Elbette iş dünyasına girdiğinizde, network’ünüz genişleyecek ve farklı toplantılarla farklı kişileri tanıma fırsatı da elde edeceksiniz. Bu tanışıklıklar bana kalırsa ‘ortak bir amaç’ için sürekli bir araya gelmeyi de biraz gerekli kılıyor. Kolay değildir. Herkese göre hiç değildir. Ama bu ortamlarda iyi bir intibağ kazanmak, tanışıklığı ilerletmek de önemlidir. 

Kısacası demek istediğim, ortaokul-lise yıllarınızdan itibaren dostluklarınızı kuvvetli tutun. Çünkü bu sıraları birlikte paylaştığınız insanlar sizlerle birlikte büyüyecek ve iş dünyasının önemli isimleri olma yolunda hep birlikte başarılı adımlar atacaksınız. Bugün sizler üniversite sıralarında otururken, X firmasının Pazarlama müdürü, Y firmasının IT direktörü size sanki ulaşılmaz, uzak isimler gibi geliyor olabilir. Ama unutmayın, bu kişiler ‘kendi dönemlerinin’ insanları ile en çok network içindeler. Çünkü kendi dönemlerinin insanları başarı koltuklarını tutuyor.  

Siz de benzer koltuklara oturduğunuzda, Y firmasındaki Finans müdürünü tanıyor olacak, Z firmasının Genel Müdürüyle aynı üniversitede okumuş olacaksınız. Ve işin en güzel tarafı, tanıdığınız her kişinin de kendine özgü bir network’ü olacak. Destek aradığınızda danışabileceğiniz, akıl sorabileceğiniz, yardım isteyeceğiniz kitle de böylece büyümüş olacak. 

Network çok önemli. Sadece Türkiye’de değil. Dünya’nın her yerinde. Genelde Türkiye’de network biraz da ‘torpil’ ile eş değerde tutulduğundan hafif negatif anlamlar da yüklenmiş üzerine. Ama bilin ki, network’ü korumak, network’ü edinmek kadar zordur. Bu yüzden sizi belli bir duruşta olmaya da davet eder bu çevreniz.  

Save to del.icio.us   Digg This!   Technorati Links   Stumble it!   reddit

Medya mensupları ile tanışmanın, bir araya gelmenin bir çok yolu var. 

Halkla ilişkiler, kurumsal iletişim, pazarlama iletişimi gibi alanlarda kariyer yapmak isteyenler için en iyi yollardan birinin Hakla İlişkiler / İletişim danışmanlık şirketlerinde çalışmak olduğunu düşünüyorum.  Elbette alanında isim yapmış, saygın bir İletişim danışmanlık şirketinde çalışmak işinizi biraz daha kolaylaştırabilir.  İletişim danışmanlık şirketlerinin ellerinde birçok müşterisi olduğundan, sürekli farklı aktiviteler sayesinde gazeteci, yazar, program yapımcısı gibi medya’nın içinde yer alan birçok kişiyle tanışma fırsatı elde edersiniz.

Eğer organize edilen toplantılarda tanıştığınız kişilerle bağınızı kuvvetlendirirseniz, ileride fikir alış verişinde bulunabilir yada gündemdeki haberleri daha hızlı takip etme ve müşterilerinize daha fazla değer kazandırma şansına sahip olabilirsiniz. Kurumsal şirketlerde çalışmak istediğinizde, elinizde güzel bir network listesi bulunmuş olur. Yada halkla ilişkiler alanında iyiyseniz ve kendi işinizi kurmaya karar verirseniz, güzel bir başlangıç yapabilirsiniz. 

Halkla İlişkiler danışmanlık şirketi kurmak neredeyse ‘sıfır’ masraflı bir iş. Özellikle iletişimin temelinden anlıyor, işinizi iyi yapabiliyor, çalıştığınız yerlerde başarı elde ettiğinizi gözlemliyorsanız, insan ilişkileriniz kuvvetli ve biraz da yaratıcıysanız, kendi şirketinizi kurmayı düşünebilirsiniz. Örneğin, uzun yıllar Türkiye’nin saygın iletişim danışmanlık şirketlerinde çalışan bir tanıdığım, 5-6 sene önce kendi şirketini kurdu. Kısa zamanda güzel başarılar elde etti. Bu alandaki başarısının arkasındaki en büyük etkenlerden biri, medya camiasını iyi tanıyor olmuş olmasıydı. Basın mensuplarının da ona güveniyor olması ve dolayısıyla bir proje ile karşılarına çıktığında kendisini dinlemeye gönüllü olduklarını görüyordu. Çünkü biliyorlardı ki boş yada haber değeri olmayan işlerle kapılarını çalmaz. 

Bunun da ötesinde, bu şirketlerde edineceğiniz deneyimler ve tecrübelerin de kariyer yolculuğunuzda önemli bir yer tutacağı şüphesiz.

Save to del.icio.us   Digg This!   Technorati Links   Stumble it!   reddit

İletişim zor iş. 

Hürriyet yazarlarından Mehmet Yılmaz, Pazartesi günü yazısında milletvekillerinin üslubundan bahsediyor .

Bir milletvekili nasıl hitap etmeli? 

Bir başbakanın konuşma üslubu nasıl olmalı? 

Normal bir vatandaşın hitabı nasıl şekillenmeli? 

İş yerlerinde farklı, sosyal ortamlarda farklı saygınlıkta sohbet mi etmeli? 

Basın mensuplarının görevi bilgiyi en doğru bir şekilde alabilmek. Bir milletvekilinin bu haberde verildiği şekildeki konuşma tarzı elbette ayıp. Peki tek taraflı ayıplamak doğru mu?  Buna benzer çok hikaye duyuyoruz. (Bu haberden bağımsız) Kişiye saldırı tarzında sorulan sorular ‘bilgi almak’ olursa, hitaptan yoksun bazı medya mensuplarının da bu tip olaylarda ayıpları yok mudur sizce?  Haber yapabilmek uğruna bu haberde verildiği gibi bir cevap almak beklenti olursa, haberi almak için uğraşan gazetecinin soru uslubu nereye kadar kabul edilebilir?

Mehmet Yılmaz da yazısında aynı üslupla cevap vermeyi tercih etmiş milletvekiline.  

Sonuçta bu olayda tercih edilen davranış biçimleri aynıdır. Sebep her ne olursa olsun. Tercihlerimiz bu yönde olmaya devam ederse, yeni bir iletişim stilini de otomatik olarak öğrenmeyi tercih etmiş oluyoruz.  

İletişim Stillerini Gözlemlediğimiz Toplu Ortamlar

Bugün çok eleştirdiğimiz pop star cinsi programları ele alalım. Bu yarışmalarda sade vatandaşın birbirlerine davranışlarını, birbirleriyle konuşmalarını nasıl buluyorsunuz? 

Program yapımcılarının gözüyle konuya baktığımızda, tahmin ediyorum psikologlar eşliğinde seçilen adaylar genelde birbiriyle geçinmeye pek de müsait olmayan kişilerden oluşuyor. Kendilerini oyalayabilecek uğraşlara da imkan verilmiyor. Bana bir nevi psikolojik deney gibi geliyor bu ortamlar. Meşhur ‘Zimbardo Prison’ deneyini anımsatırcasına…

Bir süre sonra kişiler birbirlerine saldırmaya, tatlı başlayan dostluklar acı kavgalarla sonuçlanmaya başlıyor. Programı yaratanlar haricinde herkesin morali bozuk oluyor. 

Bu ve benzeri programları sıkça seyredenlerin, bu tür iletişim tarzlarını bir müddet sonra öğrenmeye başladıkları konusunda bir tezim var. ‘Ay ne edepsiz’ dedirten TV görüntüleri bir müddet sonra kendi ortamında bu tür bir edepsizliğe maruz kalanları etkiliyor.  TV’de gördüğü kareler, yaptığı edepsizliğin zihninde normalmiş gibi durmasına yol açıyor. Çünkü bu tür davranışlarda bulunanlar, hareketlerinde tek olmadıklarını düşünüyor. TV’de gördüğü bir grup insan da aynen öyle davranıyorsa, normal olabilir diye düşünüyor. Yani kişi davranışını düzeltmek yerine yaptığının doğruluğu konusunda kendini bir ‘ikna sürecine’ sokuyor.

Bu da Trafik’de öğrendiklerimiz

İstanbul’da trafikte geçen hayata bakıyorsunuz, kuralları olan ama kurallara uymaktan hoşlanmayan bir toplum görüyorsunuz. 

Yaptırımı olmayan kural ne derece kuraldır?

Haliyle, bir çözüm bulmak gerektiğinde kavga eden insanlar görüyoruz ortalıkta. E-5 yolunda bile artık ters yönde giden sürücülere rastlamak çok mümkün. ‘Ne yapıyorsun?’ demeniz bir şey ifade etmiyor. Sürücü ‘kendi işine bak sen’ diyerek geçiştirebiliyor.  

Sonuçta trafikte edindiğimiz tüm tecrübeler sayesinde toplum olarak istesek de istemesek de trafikte yeni bir iletişim tarzını benimsemeye başlıyoruz.  

İletişim zor iş.  

Hayatımızı az hata ile iletişim kurarak devam ettirmek azmi çok büyük bir özen ve farkındalık gerektiriyor. Algılarımızı her daim bir ‘check up’ dan geçirmemizin ne kadar önemli olduğunu gösteriyor. Hatalarımızı kabul edebilme cesaretini taşıyabilmemizi tavsiye ediyor. Hata yapmaktan değil, tekrarlamaktan kaçınmamızı teşvik ediyor. Hayatta üstlendiğimiz rolü gerekleriyle yerine getirmemiz gerektiği konusunda bizi dürtüklüyor. Ve doğru olan hareketlerimizde bir ‘süreklilik’ olmasının önemini vurguluyor 

İşte bu son paragraf, hem hayatta hem de iş dünyasında daha başarılı iletişim kurmanın ipuçlarını da az buçuk özetliyor.  

Save to del.icio.us   Digg This!   Technorati Links   Stumble it!   reddit

17 Ağustos Cuma günü işten eve gelip blog’umu kontrol ettiğimde wordpress.com’un kapatıldığını ögrendim. Kendi blog’um kariyerim.wordpress.com üzerindeydi. Bu URL’e gittiğimde korkunç bir mesajla karşılaştım. Mesaj şöyleydi:

“Bu siteye erişim mahkeme kararıyla engellenmiştir. T.C. Fatih 2.Asliye Hukuk Mahkemesi 2007/195 Nolu Kararı gereği bu siteye erişim engellenmiştir.”

Benim gibi yüzlerce wordpress.com kullanıcısı Cuma günü aynı korkunç hissi birkaç saniyeliğine de olsa yaşadı: “Aman tanrım, blog’um mahkeme kararıyla neden kapatıldı?”

Konuyla ilgili hiçbir resmi bilgi açıklanmamış olmakla birlikte, bilgi olarak siteye büyük kırmızı puntolarla yazılan bu mesajın da insanları “şaha kaldıracak nitelikte olduğunu” söylememe gerek yok sanırım.

İşte bu olay, daha önce şirketlerinde “kriz” yaşamamış olanlara bir krizin nasıl yönetilmemesi gerektiğini gösteren en güzel örneklerden. Elimizde pek bir bilgi olmamakla birlikte, etrafta dolaşan dedikodulara baktığımızda ve iletişim ile ilgili bilgilerimiz ışığında durumu değerlendirmeyi deneyelim:

WordPress Türkiye Sorumluluk Hissetmeli miydi?
WordPress, open source adı verilen ve tamamen gönüllü kişiler tarafından biz kullanıcıların hizmetine sunulan bir servis. Türkiye’de Türkçe olarak WordPress’in kurulumu için birkaç arkadaş biraraya gelerek WordPress Türkiye’yi hizmete açıyor.

WordPress Türkiye ’nin web sitesinde bu engelleme ile ilgili olarak genel, resmi bir bilginin olması gerekiyordu. Kanımca, bu kişilerin gerekli mercileri arayarak az da olsa bir bilgi toplayarak, ana sayfalarına durumla ilgili bilgilendirme yapmaları faydalı olurdu. Hiç bir bilgi bulamasalarda, en azından durumun farkında olduklarını ve bilgi beklediklerini geçiyor olabilirlerdi. Böylece kullanıcıların hepsi paniklemek yerine, durumun kontrol altında olduğunu görebilirdi.

İletişimde önemli olan kanalları olduğunca açık tutabilmektir. Bilgi olmasada, bilginin henüz ellerine geçmediğini bildirmek de iletişimi açık ve kontrol altında tutmaktır.

Türk Telekom’un Yöneticileri Uyumasaydı, Marka İmajının Zadelenmesi Engellenebilir miydi?

Web’de dolaşan dedikodular, ne yaptığını düşünmekten ve sorgulamaktan aciz bir Türk Telekom IT elemanının tüm wordpress.com sitelerini kapama gafletinde bulunması ile ilgili. Doğru veya yanlış, bir teknoloji şirketi’nin iletişim/pazarlama departmanları wordpress.com sitesine konan bu mesaja nasıl onay verdi?

Türk Telekom’un müşteri kitlesinin bir bölümünü “wordpress” kullanıcılarının oluşturduğu dikkate alınırsa, Cem Yılmaz reklamlarıyla “ne demek istediği belli olmayan” reklam harcamaları yerine direk hitab ettiği müşterilerini önemsemesi daha faydalı olurdu. Şu an Türk Telekom’un sebep olduğuna inandığımız bu kriz’in yönetimi pekde profesyonel olmamıştır.

Kriz’in haftasonu tatili yoktur. Zaten genelde krizler hep istenmedik zamanlarda ortaya çıkar. Türk Telekom yöneticileri bir basın bildirisi geçemeyecek derecede tatilin tadını mı çıkartmaktaydı? Türk Telekom diyebilir ki “Bu benim işim değil. Ben bana verilen kararı uyguluyorum.” Bu da doğru bir savunma. En azından bir adım öteye giderek “mesajımızı nasıl iletmeliyiz” diye düşünülseydi, şu an WordPress mağdurları Türk Telekom hakkındaki negatif düşüncelerini frenleyebilirlerdi.

Mahkemelik Olanlar ve Olmayanlar
İdeal olan, mahkeme kararıyla kapanmasına karar verilen blog’ların kapatılması ve diğer blog’ların açık kalmasıdır. Ancak, tahmin ediyorum, T.C. yasalarına aykırı içerik yayınlamaya destek verdiği düşünülmüş olan WordPress’in de bu suça yataklık ettiği şeklinde bir “anlayış” sözkonusu olabilir. YouTube.com nasıl tamamen 2 günlüğüne de olsa kapandıysa, WordPress’de benzer durumdan muzdarip gözüküyor. Belki de IT sektöründe iş yapan bireyler bu kararlarda etkisi olan mercilere “eğitimler” yada “ücretsiz danışmanlık” hizmetleri verebilir.

WordPress’in Amerikadaki kurucularına gore ise, onlar bu tip “fikir özgürlüğünü” kısıtlayan ülkelerle uğraşmak bile istemiyor. “Kapatalım Gitsin” diyorlar. Elbette haklı olarak. Hem ücretsiz hizmet verip hemde başına dert almak kim ister?

Sonuç olarak düşündüğümde, bu olayda parmak gösterebileceğim en önemli “kriz yönetim” merkezi olarak WordPress Türkiye’yi görüyorum. Gönüllü bir hizmet verdiklerini biliyorum ve yaptıkları çalışmaların da takdir edilecek nitelikte olduğunu görüyorum. Ama bu krizin yönetilmesinde de WordPress kullanıcılarına bilgi geçmekte birinci derecede “sorumlu” merci olduklarını da düşünmeden edemiyorum.

Save to del.icio.us   Digg This!   Technorati Links   Stumble it!   reddit