About the author

Related Articles

19 Comments

  1. 1

    Erhan

    ‘Sevdiği işte çalışmayan bir insan ruhunu satmış gibidir’

    diye bir söz vardı sanırım. Ben düzelteyim:

    Olduğu gibi olmayan, davranmayan, çalışmayan, yaşamayan, kendini kandırır, kendinden çıkar, onurundan ödün verir, sürüye kaptırır kendini. Bunları da sürüdekiler gibi bir banknot için yapıyorsa vah vah çok yazık ona. O artık maddeci olmuştur, ruhunu maddeye satmıştır. Madde ki, ruh yanında nokta değeri olmayan birşey.

    Bu yaşam koçu da eminim bunları düşünüyor, ama spontane kısa bir cümle kurmuş web’de.

    Reply
  2. 2

    Sibel Aksoy

    Bu durum benim 5 yıl önceki halimi anlatır gibi. Çalışmak zorunda olduğum için çalışıyordum doğrusu. Işimi pek sevdiğim söylenemezdi, ama 2 çocuğum vardı ve tek başıma onları yetiştiriyordum. Akşamları onlarla birlikte olmak, arkadaşlar, dostlarla vakit geçirmek, çok sevdiğim tiyatro çalışmalarım beni hep mutlu yaptı.

    Aslında çalışmak zorunda olmasaydım daha iyi olurdu belki. Etrafınıza bakın, çocuğu olan kaç annenin aklı işinde? Benim etrafımdakiler, işteyken hep çocuklarını düşünürlerdi. Mümkün olsa çalışmayacaklardı. Bazen hayat bize her istediğimizi her istediğimiz anda yapmamıza izin vermiyor işte. Bu da ruhumuzu satmak değil, şartlar o anda neyse, bunu kabullenmekle ilgili. Huzur bazen böyle sağlanır.saygılar hepinize,

    Reply
  3. 3

    Levent

    Sevdiğimiz işi yapmak için neyi sevdiğimizi bulmamız lazım. Ben de burada takılıyorum. Yorumda Gilbert’in tavsiyesi çok iyi ama o tecrübeyi kazanmak için kapıların açılması gerek, galiba orda da biraz zorlanıyorum:)

    Reply
  4. 4

    Tibet

    Son paragraf çok doğru bir tesbit. Hobi iş haline geldiğinde hobilikten çıkıyor. İşe para kazanma, hayatta kalma derdi giriyor. Bu zamanda zevk aldığınız bir konu zorluk çektiğiniz bir alan haline geliyor. Zenginseniz, para derdiniz yoksa, kocanızın geliri iyi o yüzden kar etme, zorluk çekme derdiniz yoksa o zaman hayatınız zaten bir hobi!

    Reply
  5. 5

    Aslı Kaynarca

    Mutluluğu ve hayattan tatmini sadece işimizde aramak gerçekten insanı depresyona sokabiliyor. Aynı şekilde işimizde mutlu olmamakta insanı depresyona sokabiliyor. Katlanabilir bir iş olması (beklentiye göre değişir) ve hayattan tatmin duygumuzu tek bir şeye bağlamamak kesinlikle önemli. Çok sevdiğimiz bir işte çalışsak bile.

    Reply
  6. 6

    Aslı

    “Bireyin sevdiği şeyleri yapmak için zaman harcaması kişiyi tatmin eder. Bu tatmini hayatımızda sadece çalıştığımız yerden beklemekse, bir noktada tıkanıp kalmamıza neden oluyor.” İşte olay bu bence.
    Tüm tatminsizlikler, böyle büyük laflar bu durumu göz ardı etmekten kaynaklanıyor.

    Reply
  7. 7

    Mehmet Ortaç

    Örneğin;

    Ben aşık olduğum ve bu dünyada yapacağım tek iş dediğim halkla ilişkiler sektöründe çalışıyorum. Kısa bir çalışma geçmişim olsa da bu süreç içerisinde mesleğimden beni nefret ettirebilecek yerlerde çalıştım. Peki şimdi ben neyi mi satmış oluyorum?

    Maalesef işinin ehli olmayan insanların zaman zaman yönlendirmeleri ile yanlış yollara sapabiliriz. Bu tezi çürütebilecek birçok kişiyi bu hanımefendinin karşısına çıkarabilirim.

    Reply
  8. 8

    Hasan Demir

    Fatmanur hanım,

    Kariyer dediğimiz şey bir hayat tarzı demişsiniz. Çok başarılı bir ifade. Nasıl bir hayat tarzı istediğimizi farkettikten sonra kariyer seçmek daha mümkün oluyor. Kolay değil belki ama daha bilinçli yapılabiliyor.

    Tebrik ederim.

    Reply
  9. 9

    S.T

    Geleceği tahmin etmek gerçekten güç. Sanki Türkiye’de biraz daha güç. O yüzden umut toplumu olmak durumundayız, kader toplumu olmasakta

    Reply
  10. 10

    Kenan

    Merhaba, bu blogu uzun zamandır takip ediyorum. Bir çok profesyonelin yazdığı yazıdan daha faydalı buluyorum. İçten, laf olsun diye yazılmamış öğütler. Buradaki yazıda olduğu gibi. Bende sevdiğim bir işte çalışmıyorum yaklaşık 2 senedir. İstedğim gibi bir iş yok burada malesef. Yurt dışından dönmüş olmam belki de hataydı. Emin değilim. İş ortamım tatmin aradığım bir yer olmaktan çıktı. Yurt dışında alanımdaki uzmanlarla irtibat halindeyim ve uluslararası bir proje takımına kendimi aldırdım. Müthiş zevk alıyorum. Bu bana ilerde başka kapılar açar mı bilemiyorum, ama kendime fırsat yaratabiliyor olmak bana yetiyor.

    Reply
  11. 11

    Erhan

    Bence bir insanın yaşamsal durumları (evlilik, çocuk, yanlış yönlendirci kişiler) sevdiği işi yapmamasında bir bahane değil. İnsan hayatında her zor durumda 5N1K’yı uygulayıp, biraz da yaratıcılığını kullanıp bu durumdan kurtulabilir. Eğer bunları yapmaksızın, çabalamaksızın, çıkış yolu bulmaksızın istemediğimiz işleri yapıyorsak tembeliz demektir. Bize de ruhunu satmışsını doğal olarak yapıştırırlar. Well said!

    Reply
  12. 12

    Büşra AKDOĞAN

    Tatmin duygusunu sadece iş yerinden beklemek ve karşılılığını alamamak güzel bir tespit olmuş. Ancak sorun sanırım burada değil.

    “Hayattan tatmin arıyorsak, dostluklarımıza ve ailemizle olan ilişkilerimize önem ve değer vermemizi söylüyor mutluluk üzerine yapılan araştırmalar.” İşte sorun burada. Ailenizle, sevdiklerinizle ilgilenmeye vaktinizin kalmaması. Kitap okumaya, haftasonları eğlenmeye maddi ve manevi müsait halde olmamak. Hiçbirimizin hayatında sadece “iş” yok ama bir çoğumuzun tüm enerjisini ve zamanını “iş” alıyor. İşte bu sebeple kişinin yaptığı işi sevmesi önemli.

    Reply
  13. 13

    Yeşim

    Bakış açımı değiştirdi bu yazı sanki, ben hala hayattan tek tatminin sevdiğim işte çalışmak olduğunu düşünüyordum, huzursuzluğumun sebebi de bu.

    Yukarıdaki yorumdaysa zamansızlıktan yakınılmış. Bu da büyük şehirlerin tipik sorunu. Trafikte takılmak 2,5 saat işten eve geliş vaktini neredeyse 21.00’a çeker oldu. Korkunç:))

    Sonra düşündüm, haftasonları ne güne duruyor dedim. Hayatımızı biz kendi seçimlerimiz doğrultusunda yaşıyoruz. Ne istiyorsak onu yaşıyoruz. Neden vazgeçemiyorsak, onun sonuçlarına katlanıyoruz

    Reply
  14. 14

    Büşra AKDOĞAN

    Sevgili Yeşim
    Artık bir çok insanın, fabrikalardan küçük ofislere kadar çoğu işyerinin cumartesi günleri de (en azından yarım gün) çalıştığını hatırlatmak isterim 🙂 Yani söylemek istediğim sevdiğiniz işi yapmanız sizi mutlu etmez ama sevmediğiniz işi yapmanız ya da işyerinizi sevmemeniz günümüzde artık işten geriye çok az vakit kaldığından ve vakitsizlikten dolayı tüm deşarj yolları tıkandığından mutsuz olmanıza sebep olabilir.

    Reply
  15. 15

    Zeynep Dogan

    Bizler zaten çalışmak için yaratılmamışız bence. Öyle olsaydı herkez daha az çalışıp daha çok para kazanmanın yollarını aramazdı. Naçizane görüşümdür. Böyle düşündüğümden hayatımı işime adamış olmadım hiç. Kendi çapımda çok başarılıyım. Sadece dünya çapında tanınmıyorum. İstediğim birşey de değil. Dışsal faktörler (takdir) beni ilgilendirmiyor. Dokunduğum insanlara faydam olduğunu biliyorum, bu yetiyor.

    Günümüzün ‘hızlı meşhur olun’ böylece bol para kazanın düşünceleriyle çelişiyor biliyorum.

    Reply
  16. 16

    Hasan Demir

    Büşra’nın dediklerine katılmamak elde değil. Belli bir seviyeye gelene kadar bazı cefalar çekilmek zorunda ki sefasını sürebilelim. Eğer istediğimiz buysa çekeceğiz gibi. Niye hep İstanbul peki? Niye kimse Bursa İzmir Ankaraya taşınmaz da hep ordakiler buraya gelir? (bende İzmirden geldim de:) İş imkanı az, parası da az diye geldim. Hayat tarzı ise tam benim istediğim gibi. Bir gün dönücem. O zamana kadar tarzım bu olcak.

    Reply
  17. 17

    Pınar

    Evet şu hobinin işe dönme konusuna gönüldem katılıyorum. Ben hobim olan mücevher tasarımını işim yaptım. Bana zor geldi.
    Tasarlamaktan çok yönetmek zorunda kaldım. İşin başına birini koyabilecek kadar da verimli bir iş olmadı doğrusu, kaa kara düşündürüyor. Henüz 2 yıllık bir geçmişi var, öğrenme sürecidir umarım. sizlere iyi düşünmenzi tavsiye ederim. kendi işini yapmak her işi yapmak, sevmedim, işin muhasebesine bakmıyorum diyemiyorsun.

    Reply
  18. 18

    cihan

    enteresan bir nokta su tahmin edememe olgusu. sartlara uyum sagliyoruz nasilsa

    Reply
  19. 19

    Eğitişim Kariyer Enstitüsü

    Bazen hobiniz işimiz haline döndüğünde eski büyüsünü kaybedebiliyor. Çünkü artık sevdiğiniz şey, aynı zamanda para kazanmak zorunda olduğunuz iş oluyor. Sevdiğiniz işi profesyonel olarak yapmak her daim mutlu olacağınızı garantilemiyor.

    Elbette, çizgiyi iyi tutturmak gerekli. Yoksa her hobimizi işimize çevirirsek yapacak hobimiz kalmayabilir.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

2018 @ Tasarım ve Kodlama Albatros ♥ Tasarım'a Aittir.