Ortalama bir insan olmak kimse istemez.

Ortalama bir insan olduğunu da kimse pek kabul etmek istemez. Hepimiz kendimize göre özeliz. Kendi hatalarımızı görmemeyi tercih eder yada bir şekilde yaptıklarımız hatalı da olsa kendimizi doğru çıkartacak kanıtlar ararız. Taa ki kendimizi yaptıklarımıza inandırana kadar. Karşımızda ki insanları eleştiririz. Başarılı olanlara “Hırsından gözü kör olmuş” deriz, ama kendi hırslarımıza farklı kılıflar takarız. Bize ait olan hırslar “doğal” olandır genelde.

Ortalama bir insan olmak istemiyorsak, ortalamanın üzerinde hareket etmemiz gerekmez mi? Bunun çok akıllı olmakla hiç bir alakası da yok. Ortalama insanların düşünce ve hareketlerinden uzaklaşmak olarak bakabiliriz buna…

Kariyer yapmak isteyenler “ortalama” işlerden pek haz etmezler. İçlerinde birşeyleri başarma, üretme, değiştirme, daha iyi yapma azmi vardır. Bu azim sadece önemli değil gereklidirde. Yeteneklerini kullanmak ve zorlamak ister “ortalama” hayatlara sahip olmayan insanlar…

Üretkenlik, hayattan elde ettiğimiz tatminin en önemli faktörleri arasında gösteriliyor.

Ortalama hayatlar, hayatı dış etkenlere bağladığımızda oluşmuyor mu? Zengin bir koca bulunca hayatım güzelleşecek! Şöyle kurumsal bir şirkette çalışırsam ne kadar başarılı olduğumu kanıtlayacağım! Şu müdürümden kurtulduğumda kendimi kanıtlayabileceğim!…Ve buna benzer bir sürü hikaye. Bu söylemler belki de kişi için doğrudur. Önemli olan kişinin istediği hayatı elde edebilmesi için hayatta nasıl bir yol seçmeyi tercih ettiği ile ilgilidir.

Bulunduğunuz şirkette yıllanmış kötü sistemleri küçük adımlarla değiştirmeye başlamak. Müdürünüzün ne kadar yeteneksiz olduğundan şikayet etmektense ona daha başarılı olmasında yardımcı olmak. Yok bunu yapmak istemiyorsanız, kendinize başka bir çalışma ortamı bulmak…Ileriye bakabilmek. Kabul görmek için ortalama fikirlere ortaklık etmemek…İçinizde yanan ateşi yakabilmek için devamlı bir “itici gücünüzün” olduğunu farketmek, onu alevlendirebilmek için gerekli motivasyona sahip olabilmek…

Bunları zaten hepimiz biliyoruz. Bilmediğiniz birşey yazmadım.

Sadece bu bildiklerimizi aksiyona geçiren insanların sayısı çok az olduğu için bu başarılı azınlık “ortalama” hayatların dışında yaşıyor ve bunu hissediyor.

The Secret kitabının yazmayı atladığı kısımda burada belki. Istemek, azmetmek yetmiyor. Bu azmi aksiyona geçirebilmek için gereken motivasyona da sahip olmak gerekiyor. Motivasyon da “hırs” dediğimiz bu duygu ile sadece mümkün oluyor. Olağan bir durumu ileri götürebilmek için ingilizce de “ambition” olarak ifade edilen bu hırsa ihtiyacı var başarının.


Save to del.icio.us   Digg This!   Technorati Links   Stumble it!   reddit